Basílica y Convento de San Francisco de Lima
Lima, Peru
De cryptes van San Francisco, bekend als de catacomben vanwege hun gelijkenis met de Romeinse, zijn een netwerk van ondergrondse gewelven (onder de kapellen van de kerk) die tot het begin van de 19e eeuw werden gebruikt als begraafplaatsen voor leden van broederschappen en genootschappen.
Tijdens de uitgebreide rondleiding kun je gewelfde plafonds en ruimtes zien die met gangen en halfronde bogen verbonden zijn. Deze zijn gebouwd met baksteen, kalk en leem. Op de vloer liggen rechthoekige graven waar de kisten gestapeld werden, gescheiden door aarde en levend kalk om het ontbindingsproces te versnellen en epidemieën en onaangename geuren te voorkomen.
Binnen in het Klooster
Tijdens de tour door de catacomben valt telkens het zicht op schedels, dijbenen, scheenbenen en kuitbeentjes op – de meest duurzame delen van het menselijk lichaam. Sommige putten of beenderkamers zijn bedoeld om seismische golven te absorberen en zijn tot tien meter diep.
De constructie van de Franciscaner catacomben volgde de transformatie van de kerk. Voor de aardbeving op 4 februari 1656 waren de grafgewelven onafhankelijk en gescheiden, zoals in andere kerken van Lima. Ze lagen onder de zijbeuken, waren afgesloten en eigendom van welgestelde schenkers en broederschappen. Met de bouw van de nieuwe kerk tussen 1657 en 1672 werden de fundamenten van de pijlers geopend en werd het centrale deel van het schip en de middenbeuk uitgegraven. Daar werden nieuwe graven gebouwd binnen omheiningen op de pijlers en twee lange parallelle gangen onder de middenbeuk aangelegd. Deze gangen verbonden deze nieuwe ruimtes met de oude, onafhankelijke grafgewelven door muren te doorbreken en passages te creëren. Zo werd het aaneengesloten doolhof van de San Francisco catacomben voltooid.
In 1808 werd de begraafplaats 'Presbítero Matías Maestro' geopend, maar toch bleven begrafenissen volgens traditie in de kerken plaatsvinden. In 1821 verbood José de San Martín per decreet het gebruik van de catacomben, waarna ze werden gesloten.
In 1947 werden de geblokkeerde galerijen en passages weer geopend voor opgraving, schoonmaak en verlichting, en drie jaar later, in 1950, werden de catacomben opengesteld voor het publiek. De totale omvang van deze cryptes is nog niet vastgesteld, maar men vermoedt dat er mogelijk verbindingen zijn tussen de galerijen, het presidentieel paleis en het nabijgelegen station Desamparados.
Catacomben In de crypte genaamd Los Venerables rusten onder anderen de overblijfselen van Fray Juan Gómez, geboren in Extremadura, Spanje in 1560. Hij kwam in 1587 aan in Lima, was 40 jaar lang verpleger in het klooster en stierf op 71-jarige leeftijd op 2 mei 1631. Ricardo Palma vereeuwigde hem in zijn beroemde Peruaanse Tradities met het verhaal “Alacrán de Fray Gómez”. Ook Fray Ramón y Tagle y Bracho, een telg van de markiezen van Torre Tagle, is hier begraven. Hij overleed op 70-jarige leeftijd op 2 augustus 1780. Verder ligt hier Fray Andrés Corso, een van de oprichters van het Klooster van de Slechtschoenen in de Rímac, die overleed op 10 juni 1620.
Vader Fray José Francisco de Guadalupe Mojica OFM, geboren in San Gabriel de Jalisco, Mexico op 14 september 1896, een beroemde operazanger en Hollywoodfilmacteur die zijn artistieke carrière verliet om op 46-jarige leeftijd op 8 maart 1942 toe te treden tot de orde der Franciscanen, is ook hier begraven. Hij overleed in Lima op 20 september 1974.