De moche route in chiclayo: de heer van sipan
Een archeologische ontdekking die de wereld bewoog zoals het deed in de tijd van het graf van Toetanchamon in het noorden van Peru. Zoveel goud en sieraden werden gevonden in het graf van de Heer van Sipán, in de gebarsten huaca, dat er een museum speciaal voor hem werd gebouwd in de stad Lambayeque, vlakbij Chiclayo: het museum voor koninklijke graven van Sipán.
Na ons bezoek aan Chachapoyas, waar we zijn oude cultuur leerden kennen, ging onze reis door Peru verder met pre-Inca archeologie en beschavingen. Zoals we wilden, reisden we in dit tweede bezoek aan het land verder terug in de tijd. We stellen je voor aan de Moche of Mochicas, een van de belangrijkste beschavingen in het noorden van Peru vanwege hun kunst - indrukwekkende keramiek - , levensduur en uitbreiding.
Moche-cultuur Mochica Keramisch Mozaïek
Sinds het midden van de laatste eeuw hebben archeologen in veel gebieden gewerkt, waarbij ze de Mochica-cultuur. Gelukkig voor ons zijn veel van zijn graven intact tot onze dagen gekomen en bestudeerd. Onder deze begrafenissen bevinden zich die van de elite Moche: de Oude Heer van Sipán en de Heer van Sipán, in Lambayeque; de Heer van Úcupe, in Zaña; de Dame van Cao, in Chicama; de Priesteres van San José de Moro, in Chepén; de Heer van Twee Koppen, in Jequetepeque; de Priester, in Virú; en die ontdekt in de Huaca de la Luna, in Trujillo.

Mochica Keramisch Mozaïek
De Moche-cultuur ontwikkelde zich van het jaar 100 tot het jaar 800 na Christus. Een cultuur gebaseerd op religieuze macht - zijn grote heren en priesters hadden een "directe lijn" met de goden - die hun gebieden uitbreidde dankzij deze vorm van controle en economische welvaart. Zijn belangrijkste god was Ai-apaec, de schepper van het Universum, die op veel manieren werd weergegeven maar altijd met tanden - de jaguar-puma, aardse god - en slangen - god van de onderwereld. Het was door de fusie van de mens met dieren zoals andere deïteiten toonden: de vos-man als de soldaat, de uil-man als de priester, de iguana-man als de dood - omdat hij zijn nesten ondergronds creëert, in de onderwereld - enzovoorts.
Bijna alles wat bekend is over de Moche elite is door de tekening van een stuk aardewerk - bekend als het Larco-stuk, omdat het in het Larco-museum in Lima is - dat de vier belangrijkste figuren van de Mochica-cultuur: de heer, de priester, de priesteres en de oorlogspriester. Ook uit keramiek is bekend dat ze menselijke offers brachten, maar niet van slaven of gevangenen. Om te beslissen wie geofferd zou worden aan Ai-apaec, vochten de grote krijgers met elkaar in hun beste kostuums. De eerste die zijn hoofddeksel verloor - waarmee hij zijn haar blootstelde - werd geofferd. Naakt en gebonden, werd hij naar de tempelzaal gebracht waar hij de San Pedro-cactus dronk - een sterke hallucinogeen. Hij werd vervolgens afgeslacht en zijn bloed werd door de priester in een beker verzameld. De beker werd aan de Heer gegeven die, voor het volk, het bloed van de krijger aan de aarde als een offer aanbood. Menselijke offers waren ongewoon en werden "beperkt" tot momenten van klimatologische veranderingen, droogtes of stortregens, om de goden te sussen.
Mochica Keramisch MozaïekBouwers van indrukwekkende grafgebouwen, administratieve en religieuze - huacas - met piramidale vormen, maar in tegenstelling tot de Egyptenaren, waren deze massief, gemaakt van adobe. Wanneer de heer stierf, werden de laatste verdiepingen van de huacas bedekt en werd een andere hoogte gecreëerd. In het graf werd het graf van de Heer uitgegraven en, van daaruit, steeg alle activiteit van de huacas een verdieping hoger. De adobe-bricks die werden gevonden, dragen verschillende tekeningen, waren offers van de families aan de Heer en, als zodanig, waren gemarkeerd om te weten welke familie ze waren.
Het einde van de Mochica-cultuur was te wijten aan een natuurramp, een periode van droogte van vele jaren gevolgd door een kindfenomeen - stortvloed en grote overstromingen - die ervoor zorgde dat het volk stopte met geloven in hun heren die niet in staat waren de goden tevreden te stellen om welwillend te zijn voor hen. Sommige van de Mochica's gingen naar het noorden en degenen die bleven, waren de initiatiefnemers van de Chimu-cultuur.

Mochica-cultuur