Geheime tunnels van slaven
Onderdeel van de My Guide Network Sinds 2006 180+ bestemmingen
Na het naar beneden gaan van een kleine en smalle geheime trap, kom je onder de Hacienda binnen en vind je de ondergrondse tunnels van de slaven, die de Hacienda San José verbinden met nog eens 4 in de regio, en ze verbinden met de haven op 17 km afstand.
Hacienda San José
Wat is het verhaal over slaven tunnels?
Tegen de 18e eeuw, had de Schatkist enorme stukken land waar ze goede kwaliteit katoen en suiker teelden, dus hadden ze goedkope arbeid nodig en veel mensen uit Afrika die hielpen het land te bewerken, katoen en andere landbouwproducten verzamelend.
Slavernij was destijds legaal, en om belasting te vermijden voor de overheid, creëerden de eigenaren van de Schatkist ondergrondse tunnels die het huis met de haven verbonden. Slaven arriveerden te laat in de nacht om hen via de ondergrondse tunnelsde boerderij in te smokkelen, wat betekende dat de overheid geen slavenregistraties zou hebben en belasting kon vermijden.
Hacienda San Jose, Chincha
Vanwege het grote aantal dieven en piraten die in de Stille Oceaan zeilden, werden de geheime tunnels van de slaven uitgebreid om verschillende geheime vluchtwegen door het huis te creëren, die de kamer van de eigenaren, de lokale kerk en verschillende kamers met het ondergrondse tunnelsysteem. In de kerk werd de tabernakel (vergelijkbaar met een doos die normaal gebruikt wordt om brood en wijn op te slaan voor de consecratie van de Eucharistie) ook gebruikt als een geheime ingang naar de tunnels.
Wanneer Ramón Castilla de slavernij afschafte, werden deze tunnels gebruikt als begraafplaatsen voor sommige arbeiders die op de grond of vanwege de straf die ze van de eigenaren kregen, overleden.
Ramón Castilla
De Pisco en Chincha aardbeving in 2007 genereerde een nieuwe ingang tot de ondergrondse tunnels die werden ontdekt nadat een deel van de bodem instortte en ook 2 grote watertanks werden onthuld.
Tijdlijn:
Hacienda San JoséWat is het verhaal over slaven tunnels?
Tegen de 18e eeuw, had de Schatkist enorme stukken land waar ze goede kwaliteit katoen en suiker teelden, dus hadden ze goedkope arbeid nodig en veel mensen uit Afrika die hielpen het land te bewerken, katoen en andere landbouwproducten verzamelend.
Slavernij was destijds legaal, en om belasting te vermijden voor de overheid, creëerden de eigenaren van de Schatkist ondergrondse tunnels die het huis met de haven verbonden. Slaven arriveerden te laat in de nacht om hen via de ondergrondse tunnelsde boerderij in te smokkelen, wat betekende dat de overheid geen slavenregistraties zou hebben en belasting kon vermijden.
Hacienda San Jose, Chincha
Vanwege het grote aantal dieven en piraten die in de Stille Oceaan zeilden, werden de geheime tunnels van de slaven uitgebreid om verschillende geheime vluchtwegen door het huis te creëren, die de kamer van de eigenaren, de lokale kerk en verschillende kamers met het ondergrondse tunnelsysteem. In de kerk werd de tabernakel (vergelijkbaar met een doos die normaal gebruikt wordt om brood en wijn op te slaan voor de consecratie van de Eucharistie) ook gebruikt als een geheime ingang naar de tunnels.
Wanneer Ramón Castilla de slavernij afschafte, werden deze tunnels gebruikt als begraafplaatsen voor sommige arbeiders die op de grond of vanwege de straf die ze van de eigenaren kregen, overleden.
Ramón CastillaDe Pisco en Chincha aardbeving in 2007 genereerde een nieuwe ingang tot de ondergrondse tunnels die werden ontdekt nadat een deel van de bodem instortte en ook 2 grote watertanks werden onthuld.
Tijdlijn:
- 1688: Het was slechts een suikerrietplantage met 87 Afro-Peruviaanse slaven aan het werk.
- 1811: Meer dan 100 jaar later werkten er bijna duizend slaven in de productie van suiker en katoen.
- 1821: Tijdens de onafhankelijkheidsbattles ontsnapten honderden slaven en voegden zich bij Don Jose de San Martin (Argentijnse generaal en eerste leider van het zuidelijke deel van Zuid-Amerika die succesvol streed voor de onafhankelijkheid van het continent). Fernando Carrillo de Albornoz, de eigenaar op dat moment, ontsnapte naar Spanje en liet zijn vrouw en jongste zoon, Julio, achter. De overheid onteigende de hacienda.
- 1827: De vrouw van Carrillo herwon de boerderij
- 1854: Slavernij werd afgeschaft, maar veel slaven gingen door met werken op de hacienda.
- 1879: De laatste erfgenaam van het landgoed San José werd gedood door een van de slaven tijdens de "Oorlog van de Stille Oceaan."
- 1913: De boerderij werd verkocht en de familie Cilloniz werd de nieuwe eigenaar.
- 1960: Sindsdien werd Angela Cilloniz de eigenaar van de boerderij.
- 1970: De Hacienda San José werd uitgeroepen tot Cultureel Erfgoed van de Mensheid door de INC (Nationale Instituut voor Cultuur)
- 2007: De Pisco en Chincha aardbeving verwoestte de plaats. Het merendeel van de kerkstructuur is gerepareerd. De muren van het huis en de decoratie waren ruïnes, dus alles moest worden gerepareerd. Voor zijn waarde als werelderfgoed moesten ze heel voorzichtig zijn met de reparaties en het duurde 5 jaar om het te doen.
- Tegenwoordig: Alleen het grote huis (Casa Hacienda) is bewaard gebleven, maar als toeristisch hotel, zonder het grote stuk land dat het vroeger had.
By Peru Local Expert
