Casa de la Moneda de Lima - Museo Numismático del Perú
Lima, Peru
Lokalny wybór
Muzea i Sztuka
Casa de la Moneda de Lima - Muzeum Numizmatyczne Peru
Muzeum Numizmatyczne Peru, mieszczące się w dawnych pomieszczeniach Najwyższego Trybunału Kontroli, ukazuje zwiedzającym historyczny proces rozwoju pieniędzy w Peru – od założenia mennicy w 1565 roku aż do czasów współczesnych. Ekspozycja pozwala poznać historię Peru poprzez symbole, wydarzenia, postacie i ideały wyryte, wytłoczone oraz wybite na naszych monetach i banknotach. Muzeum znajduje się w dawnym gmachu Głównego Trybunału Kontroli (Jr. Junín 781, Cercado de Lima).
Pieniądz w starożytnym Peru
Królowa Cédula z 1565 roku nakazała bicie jedynie monet srebrnych, zakazując używania złota i runa. Pierwsze monety peruwiańskie wybito w 1568 roku i były podobne do tych wybijanych w Meksyku za panowania Karola I i jego matki królowej Joanny. Te monety znane są pod nazwą „Rincones”, ponieważ probierzem podpisującym swą pierwszą literą nazwiska na monetach był Alonso de Rincón.
W prekolumbijskim Peru nie znano waluty w formie przyjętej na Starym Kontynencie. Jednak niektórzy badacze dowodzą, że niektóre grupy znały prymitywną formę pieniądza - „Waluta - Towar”, jak chili, a nawet niektóre elementy miedzi określane przez archeologów jako „Topór - Waluta”, wykorzystywane przez kupców morskich Północnego Wybrzeża. Złoto i srebro nie miały wówczas takiego znaczenia gospodarczego, jakie nadajemy im dzisiaj, gdyż były metalami przeznaczonymi na potrzeby religii lub władzy.
Stara peruwiańska moneta
Założenie Mennicy w Limie
Wielokrotnie składano petycje i memoriały do Metropolii o utworzenie mennicy w Peru. W 1551 Rada Indii zasugerowała cesarzowi założenie mennicy w Limie. Zrealizowano to dopiero w 1565 roku (22 lata po założeniu miasta), gdy król Filip II wydał królewski certyfikat tworzący mennicę w Mieście Królów.
Mennica w Limie zaprzestała działania w 1570 roku, a część jej wyposażenia przeniesiono do miasta La Plata w związku z rozwojem górnictwa w Andach Południowych. W 1577 roku mennica wznowiła działalność, a monety były wybijane do 1588 roku, gdy znowu ją zamknięto. W tym czasie wybito monety według nowego wzoru ustalonego przez króla Filipa II, znanego jako „Tarcza Koronowana”.
Muzeum Numizmatyczne Peru, mieszczące się w dawnych pomieszczeniach Najwyższego Trybunału Kontroli, ukazuje zwiedzającym historyczny proces rozwoju pieniędzy w Peru – od założenia mennicy w 1565 roku aż do czasów współczesnych. Ekspozycja pozwala poznać historię Peru poprzez symbole, wydarzenia, postacie i ideały wyryte, wytłoczone oraz wybite na naszych monetach i banknotach. Muzeum znajduje się w dawnym gmachu Głównego Trybunału Kontroli (Jr. Junín 781, Cercado de Lima).
Pieniądz w starożytnym Peru
Królowa Cédula z 1565 roku nakazała bicie jedynie monet srebrnych, zakazując używania złota i runa. Pierwsze monety peruwiańskie wybito w 1568 roku i były podobne do tych wybijanych w Meksyku za panowania Karola I i jego matki królowej Joanny. Te monety znane są pod nazwą „Rincones”, ponieważ probierzem podpisującym swą pierwszą literą nazwiska na monetach był Alonso de Rincón.
W prekolumbijskim Peru nie znano waluty w formie przyjętej na Starym Kontynencie. Jednak niektórzy badacze dowodzą, że niektóre grupy znały prymitywną formę pieniądza - „Waluta - Towar”, jak chili, a nawet niektóre elementy miedzi określane przez archeologów jako „Topór - Waluta”, wykorzystywane przez kupców morskich Północnego Wybrzeża. Złoto i srebro nie miały wówczas takiego znaczenia gospodarczego, jakie nadajemy im dzisiaj, gdyż były metalami przeznaczonymi na potrzeby religii lub władzy.
Stara peruwiańska moneta Założenie Mennicy w Limie
Wielokrotnie składano petycje i memoriały do Metropolii o utworzenie mennicy w Peru. W 1551 Rada Indii zasugerowała cesarzowi założenie mennicy w Limie. Zrealizowano to dopiero w 1565 roku (22 lata po założeniu miasta), gdy król Filip II wydał królewski certyfikat tworzący mennicę w Mieście Królów.
Mennica w Limie zaprzestała działania w 1570 roku, a część jej wyposażenia przeniesiono do miasta La Plata w związku z rozwojem górnictwa w Andach Południowych. W 1577 roku mennica wznowiła działalność, a monety były wybijane do 1588 roku, gdy znowu ją zamknięto. W tym czasie wybito monety według nowego wzoru ustalonego przez króla Filipa II, znanego jako „Tarcza Koronowana”.
Najczęściej Zadawane Pytania
Muzeum znajduje się w dawnym budynku Głównego Trybunału Kontroli przy Jr. Junín 781, w centrum dzielnicy Cercado de Lima.
Zwiedzający mogą poznać historię pieniędzy w Peru od 1565 roku, oglądając oryginalne monety, banknoty oraz symbole i postacie widoczne na tych walutach.
Złoto i srebro były uważane głównie za metale o znaczeniu religijnym i politycznym, a nie jako pieniądz w rozumieniu gospodarczym.
Mennica została założona w 1565 roku na mocy królewskiego certyfikatu wydanego przez króla Filipa II.
To pierwsze peruwiańskie monety wybite w 1568 roku, na których probierz Alonso de Rincón umieścił swoją pierwszą literę nazwiska.
Mennica przestała działać w 1570, a część sprzętu przeniesiono do La Plata z powodu rozwoju górnictwa. Wznowiła działalność w 1577, a następnie znowu zamknięto ją w 1588 roku.
Monety te znane są jako „Tarcza Koronowana” i były bitemi w okresie po 1588 roku.
Choć nie znano waluty w tradycyjnej formie, niektóre grupy używały form prymitywnych jak warzywa ostrych papryk chili lub miedziane topory jako środków wymiany.
Muzeum dokumentuje wielowiekową historię pieniądza, ukazując rozwój ekonomiczny i kulturowy Peru, co czyni je kluczowym punktem edukacyjnym i turystycznym.
Tak, muzeum prezentuje monety od założenia mennicy w 1565 roku aż do dzisiejszych czasów, pozwalając zobaczyć ewolucję symboli i technologii bicia monet.
