Huaca Pucllana
Lima, Peru
Huaca Pucllana lub Huaca Juliana (prawdopodobnie od quechua wak'a – lokalne sanktuarium ku czci bóstwa opiekuńczego, miejsce święte, pukllana – gra) to wielka piramida z adobe i gliny, zlokalizowana w dzielnicy Miraflores w centrum Limy w Peru, zbudowana na siedmiu tarasach ułożonych stopniowo. Pełniła ważną rolę ceremonialnego i administracyjnego centrum dla rozwoju Kultury Lima, społeczeństwa, które rozwijało się na centralnym wybrzeżu Peru między rokiem 200 a 700 naszej ery.
Celem konstrukcji było umożliwienie elitarnym kapłanom (którzy politycznie rządzili kilkoma dolinami w okolicy) ukazania pełni swojej władzy religijnej oraz zdolności kontroli nad wykorzystaniem wszystkich naturalnych zasobów wodnych (wody słonej i słodkiej) w tym rejonie – w Huaca powstała Wielka Piramida.
Ekspozycja ceramiki Cała konstrukcja otoczona jest placem centralnym, który wyznacza zewnętrzne granice, oraz dużym murem dzielącym ją na dwie odrębne części. W jednej z nich zachowały się ławki i ślady głębokich dołów, w których składano ofiary z ryb i innych morskich stworzeń, by zyskać przychylność bogów. Druga część to obszar administracyjny z niewielkimi glinianymi budynkami i chatami z adobe – niektóre mury dalej stoją – które pełniły funkcję dziedzińców i podwórek w obrębie obiektu, mierzącego ponad 500 metrów długości, 100 metrów szerokości i 22 metry wysokości.
Odkryto także pozostałości należące do Kultury Wari (500–1000 n.e.), która miała bezpośredni wpływ na społeczeństwo Kultury Lima pod koniec jej okresu. Szczególną uwagę zwracają szczątki „Władcy Unkusów” – pierwszego grobu odnalezionego w centrum ceremonialnym w stanie nienaruszonym. Grobowiec zawiera trzy osobne pochówki z ciałami trzech dorosłych osób – z których dwie miały maski – oraz ciało ofiarowanego dziecka.