Marina Núñez Del Prado Museum
Lima, Peru
Lokalny wybór
Muzea i Sztuka
Muzeum Mariny Núñez Del Prado
W latach 70. XX wieku rzeźbiarka Marina Núñez del Prado Viscarra, urodzona 17 października 1910 roku w La Paz w Boliwii, zamieszkała i założyła swój warsztat w późniejszym Domu-Muzeum, mieszczącym się przy ulicy Ántero Aspillaga 300, w sercu Lasu El Olivar. Ten dom w stylu neokolonialnym został nabyty w 1973 roku, jego właścicielem był pan Luis Alayza i Paz Soldán, a był to pierwszy dom w El Olivar uznany za Kulturalny Zabytek Narodowy.
W 1984 roku Marina, wraz z mężem, peruwiańskim pisarzem Jorge Falcónem, założyła Fundację Mariny Núñez del Prado de Falcón, mającą na celu ochronę oraz prezentowanie twórczości rzeźbiarki i intelektualnego dziedzictwa jej męża. Po jego śmierci w 1995 roku, bogate i bezcenne dziedzictwo przeszło na rzecz Fundacji.
Eksponaty
Dzięki umowie użyczenia pomiędzy Fundacją Mariny Núñez del Prado de Falcón a Gminą San Isidro, podpisanej w 2008 roku, Dom-Muzeum wraz z kolekcją dzieł sztuki oraz Dokumentalnym Zbiorem zostały zabezpieczone. W 2009 roku oraz na początku 2010 roku zinwentaryzowano i zarejestrowano w Narodowym Instytucie Kultury, obecnie Ministerstwie Kultury, 1492 ruchome dobra kultury. Równolegle prowadzona jest rejestracja kolekcji sztuki ludowej składającej się ze 137 dzieł peruwiańskich rzemieślników, takich jak Mamerto Sánchez, których Marina chętnie kolekcjonowała.
Jej miłość do sztuki i natury wyraża rękopis pod tytułem Wieczność w Andach, wydany w 1973 roku, z którego cytujemy fragment: „… Moja ciekawość jako dziecka, poruszona artystycznym niepokojem, pytała o wszystko, a natura była moją pierwszą nauczycielką … Znalazłam w naturze drugi dom, a w jej elementach i zjawiskach odkryłam mądrość i harmonię proporcji”.
Dziś, gdy Dom-Muzeum wraz z ogrodem rzeźb są doceniane, spełnia się najbardziej intymne marzenie wybitnej rzeźbiarki — przekształcenie tego miejsca w przestrzeń do podziwu jej twórczości, badań oraz ochrony sztuki i kultury.
W latach 70. XX wieku rzeźbiarka Marina Núñez del Prado Viscarra, urodzona 17 października 1910 roku w La Paz w Boliwii, zamieszkała i założyła swój warsztat w późniejszym Domu-Muzeum, mieszczącym się przy ulicy Ántero Aspillaga 300, w sercu Lasu El Olivar. Ten dom w stylu neokolonialnym został nabyty w 1973 roku, jego właścicielem był pan Luis Alayza i Paz Soldán, a był to pierwszy dom w El Olivar uznany za Kulturalny Zabytek Narodowy.
W 1984 roku Marina, wraz z mężem, peruwiańskim pisarzem Jorge Falcónem, założyła Fundację Mariny Núñez del Prado de Falcón, mającą na celu ochronę oraz prezentowanie twórczości rzeźbiarki i intelektualnego dziedzictwa jej męża. Po jego śmierci w 1995 roku, bogate i bezcenne dziedzictwo przeszło na rzecz Fundacji.
Eksponaty Dzięki umowie użyczenia pomiędzy Fundacją Mariny Núñez del Prado de Falcón a Gminą San Isidro, podpisanej w 2008 roku, Dom-Muzeum wraz z kolekcją dzieł sztuki oraz Dokumentalnym Zbiorem zostały zabezpieczone. W 2009 roku oraz na początku 2010 roku zinwentaryzowano i zarejestrowano w Narodowym Instytucie Kultury, obecnie Ministerstwie Kultury, 1492 ruchome dobra kultury. Równolegle prowadzona jest rejestracja kolekcji sztuki ludowej składającej się ze 137 dzieł peruwiańskich rzemieślników, takich jak Mamerto Sánchez, których Marina chętnie kolekcjonowała.
Jej miłość do sztuki i natury wyraża rękopis pod tytułem Wieczność w Andach, wydany w 1973 roku, z którego cytujemy fragment: „… Moja ciekawość jako dziecka, poruszona artystycznym niepokojem, pytała o wszystko, a natura była moją pierwszą nauczycielką … Znalazłam w naturze drugi dom, a w jej elementach i zjawiskach odkryłam mądrość i harmonię proporcji”.
Dziś, gdy Dom-Muzeum wraz z ogrodem rzeźb są doceniane, spełnia się najbardziej intymne marzenie wybitnej rzeźbiarki — przekształcenie tego miejsca w przestrzeń do podziwu jej twórczości, badań oraz ochrony sztuki i kultury.
Najczęściej Zadawane Pytania
Muzeum znajduje się przy ulicy Ántero Aspillaga 300, w sercu Lasu El Olivar w dzielnicy San Isidro w Limie, Peru.
Marina Núñez Del Prado była wybitną rzeźbiarką boliwijskiego pochodzenia, która mieszkała i tworzyła w Peru, znaną z unikalnego stylu łączącego sztukę andyjską z nowoczesną.
W muzeum znajduje się kolekcja rzeźb Mariny Núñez del Prado, dzieła sztuki popularnej peruwiańskich rzemieślników, a także dokumenty związane z życiem i twórczością artystki i jej męża pisarza Jorge Falcóna.
Godziny otwarcia warto sprawdzić bezpośrednio na stronie muzeum lub w lokalnym punkcie informacji turystycznej, ponieważ mogą ulegać zmianom.
Tak, muzeum jest otwarte dla zwiedzających i stanowi ważny punkt na kulturalnej mapie Limy, szczególnie dla miłośników sztuki i historii regionu.
Dom ten, w którym mieszkała Marina wraz z mężem, jest pierwszym domem w dzielnicy El Olivar uznanym za Kulturalny Zabytek Narodowy i służy jako miejsce upamiętniające artystkę.
Fundacja zachowuje i promuje rzeźby Mariny Núñez del Prado oraz intelektualne dziedzictwo jej męża Jorge Falcóna, a także kolekcję sztuki ludowej peruwiańskiej.
Muzeum często organizuje różne wydarzenia, wystawy czasowe oraz działania edukacyjne związane z twórczością Mariny Núñez del Prado i sztuką peruwiańską.
Do muzeum można dojechać taksówką lub transportem publicznym z centrum Limy, kierując się do dzielnicy San Isidro, do Lasu El Olivar.
Tak, muzeum oferuje sprzedaż ekskluzywnych pamiątek i publikacji związanych z życiem oraz twórczością Mariny Núñez del Prado.
