Museum of Natural History
Lima, Peru
Muzeum Historii Naturalnej w Limie jest najważniejszym muzeum historii naturalnej w Peru. Zostało założone w 1918 roku i należy do Narodowego Uniwersytetu San Marcos.
Historia
Muzeum zostało założone w 1918 roku przez Wydział Nauk Narodowego Uniwersytetu San Marcos. Pierwszym dyrektorem i założycielem muzeum był Carlos Rospigliosi. Początkowy personel muzeum składał się z jednego kustosza naczelnego oraz trzech kustoszy odpowiedzialnych za działy zoologii, botaniki i mineralogii.
Eksponaty fauny Pierwsza ekspedycja naukowa została zorganizowana przez Rospigliosi w kwietniu 1918 roku i zgromadziła próbki fauny, flory oraz minerałów z regionów Junín i Huánuco. Druga wyprawa, zorganizowana w 1920 roku przez Towarzystwo Geograficzne Lima, obejmowała udział szwedzkiego geologa i odkrywcy Otto Nordenskiölda. Ekspedycja ta badała wyżyny i przedgórza Andów w regionie Junín.
W 1920 roku rektor Narodowego Uniwersytetu San Marcos, dr Javier Prado, podjął działania w celu pozyskania zbiorów Antoniego Raimondiego dla niedawno powstałego muzeum. Zbiory te obejmowały eksponaty zoologiczne, botaniczne oraz mineralogiczne.
Budynek
Początkowo muzeum mieściło się na Wydziale Nauk Humanistycznych i Społecznych na kampusie University Park. W 1934 roku przeniesiono je do obecnej lokalizacji przy Avenida Arenales 1256, w dzielnicy Jesús María w Limie, Peru.
Zbiory
Muzeum jest skarbnicą reprezentatywnych eksponatów peruwiańskiej fauny, flory oraz minerałów, prezentując między innymi ssaki, naczelne, bezkręgowce, gady, płazy, ptaki, rośliny, skamieniałości, dinozaury, ryby oraz minerały.
Najważniejsze zbiory to:
- Szkielety kaszalotów
- Skamieniałości południowoamerykańskich koni
- Skamieniałości olbrzymich leniwców ziemnych
Eksponaty owadów i drapieżnikówPublikacje
Pierwszą serią wydawniczą był Biuletyn Muzeum Historii Naturalnej z roku 1937, którego celem było popularyzowanie działań instytucji oraz wyników badań naukowych. W 1948 roku ukazały się Publikacje Muzeum w dziedzinach zoologii, botaniki i geologii, następnie Pamiętniki Muzeum w 1951 roku oraz Seria Popularyzatorska w 1964 roku.