Linie Nazca
Zespół biomorficznych, fitomorficznych i geometrycznych geoglifów zaprojektowanych i wykonanych na pustyni Nazca i Palpa, w departamencie Ica, Peru, jest znany pod nazwą
Zainteresowanie badaniem tych geoglifów nie stało się powszechne aż do 1940 roku, gdy Paul Kosok i Maria Richie, dwaj międzynarodowi badacze, opublikowali serię zdjęć lotniczych wykonanych przez Krajową Służbę Aerograficzną. Te geoglif-y, to znaczy te napisy na dużych obszarach ziemi, mają ogromne wymiary i można je łatwo obserwować z wysokości, co dało początek niezliczonym teoriom na temat celu ich stworzenia.
W każdym razie, geoglify Nazca w Peru nie są jedynymi na świecie, ale są najbardziej znane. W rzeczywistości ich cechy zasłużyły na to, aby zostały nazwane miejscem światowego dziedzictwa UNESCO od 1994 roku. Jednak geoglify z Acre i Rondomii w Brazylii, chilijskie geoglify z Atacama, Pintado i Chiza również wyróżniają się, podobnie jak geoglify w Australii, Stanach Zjednoczonych i Anglii.

Linie Nazca, Peru
Cechy linii Nazca
Badania sugerują, że linie Nazca były produkowane przez ponad 1500 lat, proces ten zakończył się w XVI wieku. Według niektórych źródeł, linie Nazca wyróżniają się, ponieważ zajmują około 400 kilometrów kwadratowych. Inne źródła wskazują, że mogą zajmować aż 800 km2. W każdym razie, są największe na świecie.
Szerokość każdej linii może się różnić od 40 do 210 centymetrów. Tak jak szerokość linii się różni, oczywiście długość każdej linii zależy od układu. Mogą występować linie o długości do 295 metrów. Głębokość rowków również różni się od prostych powierzchownych pęknięć do rowów o głębokości nie większej niż 30 metrów.
Na całym tym terytorium znajdujemy przedstawienia postaci takich jak zwierzęta, fantastyczne stworzenia, elementy geometryczne takie jak trapezy, prostokąty, spirale i proste, itd. Włączono także przedstawienie antropomorficzne. Wśród postaci zwierzęcych można wymienić następujące: małpa, pająk, czapla, żuraw, pelikan, koliber, ślimak, waleń, pies, lamy, iguana, wąż, jaszczurka i gekon.
Linie Nazca znajdują się na terenie pomiędzy czarnym a rudym, który, w zależności od kąta padania światła, zmienia swoje tonacje. Tak więc, podczas zachodu słońca, tereny pustyni Nazca nabierają fioletowych tonacji.

Linie Nazca, Peru
Jak powstały linie Nazca?
Linie Nazca zostały stworzone poprzez proces ubytkowy. Proces ten był znacznie prostszy, niż się uważa, ponieważ nie wymagał dużych nakładów na materiały, wysiłek ani czas.
Zasadniczo twórcy tych linii skupili się na wydobywaniu serii utlenionych skał z ziemi. Te skały, przyciemnione przez proces utleniania, były małe i kanciaste.
Po usunięciu skał, te warstwy, które nie były dotknięte procesem utleniania, zostały odsłonięte i w związku z tym zachowały jaśniejszy kolor. Tak więc, wydobyte kamienie, ciemniejsze, podkreślają krawędzie obok odsłoniętych linii, co nadaje wyrazistości kreskom i ułatwia ich obserwację z daleka. Prawdopodobnie figury zostały zaprojektowane i wykonane za pomocą systemu siatek stworzonych z drewna i lin, aby przenieść modele w skali.
Trwałość linii Nazca jest związana z klimatem regionu, który charakteryzuje się stabilnymi temperaturami oscylującymi wokół 25 stopni Celsjusza, praktycznie brakiem opadów i obecnością gorącego powietrza, które powoduje, że wiatr się odchyla, co zapobiega erozji.