Tajne Tunele Niewolników
Hacienda San JoséJaka jest historia tuneli niewolników?
Do XVIII wieku, Skarb miał ogromne ilości ziemi, gdzie uprawiano dobrej jakości bawełnę i cukier, więc potrzebowali taniej siły roboczej, a wielu ludzi z Afryki pomagało w pracy na ziemi, zbierając bawełnę i inne produkty rolne.
Niewolnictwo było wówczas legalne, a żeby uniknąć płacenia podatków rządowi, właściciele Skarbu stworzyli podziemne tunele łączące dom z portem. Niewolnicy przybywali za późno w nocy, by przemycać ich na farmę przez podziemne tunele, co oznaczało, że rząd nie miał żadnych zapisów o niewolnikach i mógł uniknąć podatków.

Hacienda San José, Chincha
Z powodu dużej liczby złodziei i piratów żeglujących po Oceanie Spokojnym, tajne tunele niewolników zostały rozszerzone, aby stworzyć kilka tajnych tras ucieczki w całym domu, łącząc pokój właściciela, lokalny kościół i kilka pomieszczeń z systemem podziemnych tuneli. W kościele tabernakulum (podobne do pudełka normalnie używanego do przechowywania chleba i wina do konsekracji Eucharystii) było również używane jako tajne wejście do tuneli.
Kiedy Ramón Castilla zniósł niewolnictwo, te tunele były używane jako cmentarze dla niektórych pracowników, którzy zmarli na ziemi lub z powodu kar, które otrzymali od właścicieli.
Ramón CastillaTrzęsienie ziemi w Pisco i Chincha w 2007 roku spowodowało powstanie nowego wejścia do podziemnych tuneli, które zostały odkryte po tym, jak część gleby zapadła się, a także odsłonięto 2 duże zbiorniki wodne.
Oś czasu:
- 1688: To była tylko farma trzciny cukrowej z 87 Afroperuwiańskimi niewolnikami pracującymi.
- 1811: Ponad 100 lat później, prawie tysiąc niewolników pracowało przy produkcji cukru i bawełny.
- 1821: Podczas bitew o niepodległość setki niewolników uciekły i dołączyły do Don José de San Martin (argentyny generał i pierwszy lider południowej części Ameryki Południowej, który skutecznie walczył o niepodległość kontynentu). Fernando Carrillo de Albornoz, właściciel w tamtym czasie, uciekł do Hiszpanii, zostawiając swoją żonę i najmłodszego syna, Julio. Rząd przejął hacjendę.
- 1827: Żona Carrillo odzyskała farmę
- 1854: Niewolnictwo zostało zniesione, ale wielu niewolników nadal pracowało na hacjendzie.
- 1879: Ostatni spadkobierca majątku San José został zabity przez jednego z niewolników podczas "Wojny Pacyfiku."
- 1913: Farma została sprzedana, a rodzina Cilloniz stała się nowym właścicielem.
- 1960: Od tego czasu Angela Cilloniz stała się właścicielem farmy.
- 1970: Hacienda San José została uznana za Dziedzictwo Kulturowe Ludzkości przez INC (Krajowy Instytut Kultury)
- 2007: Trzęsienie ziemi w Pisco i Chincha zdewastowało to miejsce. Większość struktury kościoła została naprawiona. Ściany domu i dekoracja zostały zniszczone, więc wszystko musiało zostać naprawione, z uwagi na jego wartość jako Obiekt Światowego Dziedzictwa, musieli być bardzo ostrożni w naprawach i zajęło to 5 lat.
- Obecnie: Tylko wielki dom (Casa Hacienda) został zachowany, ale jako hotel turystyczny, bez dużego obszaru ziemi, jaki miał wcześniej.